«« · Luke 23 · »»
| 1 |
The whole company of them rose up and brought him before Pilate.
|
1 |
και ανασταν απαν το πληθος αυτων ηγαγον αυτον επι τον πιλατον |
| 2 |
They began to accuse him, saying, “We found this man perverting the nation, forbidding paying taxes to Caesar, and saying that he himself is Christ, a king.”
|
2 |
ηρξαντο δε κατηγορειν αυτου λεγοντες τουτον ευραμεν διαστρεφοντα το εθνος ημων και κωλυοντα φορους καισαρι διδοναι και λεγοντα εαυτον χριστον βασιλεα ειναι |
| 3 |
Pilate asked him, “Are you the King of the Jews?” He answered him, “So you say.”
|
3 |
ο δε πιλατος ηρωτησεν αυτον λεγων συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων ο δε αποκριθεις αυτω εφη συ λεγεις |
| 4 |
Pilate said to the chief priests and the multitudes, “I find no basis for a charge against this man.”
|
4 |
ο δε πιλατος ειπεν προς τους αρχιερεις και τους οχλους ουδεν ευρισκω αιτιον εν τω ανθρωπω τουτω |
| 5 |
But they insisted, saying, “He stirs up the people, teaching throughout all Judea, beginning from Galilee even to this place.”
|
5 |
οι δε επισχυον λεγοντες οτι ανασειει τον λαον διδασκων καθ ολης της ιουδαιας και αρξαμενος απο της γαλιλαιας εως ωδε |
| 6 |
But when Pilate heard Galilee mentioned, he asked if the man was a Galilean.
|
6 |
πιλατος δε ακουσας επηρωτησεν ει [ο] ο ανθρωπος γαλιλαιος εστιν |
| 7 |
When he found out that he was in Herod’s jurisdiction, he sent him to Herod, who was also in Jerusalem during those days.
|
7 |
και επιγνους οτι εκ της εξουσιας ηρωδου εστιν ανεπεμψεν αυτον προς ηρωδην οντα και αυτον εν ιεροσολυμοις εν ταυταις ταις ημεραις |
| 8 |
Now when Herod saw Jesus, he was exceedingly glad, for he had wanted to see him for a long time, because he had heard many things about him. He hoped to see some miracle done by him.
|
8 |
ο δε ηρωδης ιδων τον ιησουν εχαρη λιαν ην γαρ εξ ικανων χρονων θελων ιδειν αυτον δια το ακουειν περι αυτου και ηλπιζεν τι σημειον ιδειν υπ αυτου γινομενον |
| 9 |
He questioned him with many words, but he gave no answers.
|
9 |
επηρωτα δε αυτον εν λογοις ικανοις αυτος δε ουδεν απεκρινατο αυτω |
| 10 |
The chief priests and the scribes stood, vehemently accusing him.
|
10 |
ειστηκεισαν δε οι αρχιερεις και οι γραμματεις ευτονως κατηγορουντες αυτου |
| 11 |
Herod with his soldiers humiliated him and mocked him. Dressing him in luxurious clothing, they sent him back to Pilate.
|
11 |
εξουθενησας δε αυτον [και] ο ηρωδης συν τοις στρατευμασιν αυτου και εμπαιξας περιβαλων εσθητα λαμπραν ανεπεμψεν αυτον τω πιλατω |
| 12 |
Herod and Pilate became friends with each other that very day, for before that they were enemies with each other.
|
12 |
εγενοντο δε φιλοι ο τε ηρωδης και ο πιλατος εν αυτη τη ημερα μετ αλληλων προυπηρχον γαρ εν εχθρα οντες προς αυτους |
| 13 |
Pilate called together the chief priests and the rulers and the people,
|
13 |
πιλατος δε συγκαλεσαμενος τους αρχιερεις και τους αρχοντας και τον λαον |
| 14 |
and said to them, “You brought this man to me as one that perverts the people, and see, I have examined him before you, and found no basis for a charge against this man concerning those things of which you accuse him.
|
14 |
ειπεν προς αυτους προσηνεγκατε μοι τον ανθρωπον τουτον ως αποστρεφοντα τον λαον και ιδου εγω ενωπιον υμων ανακρινας ουθεν ευρον εν τω ανθρωπω τουτω αιτιον ων κατηγορειτε κατ αυτου |
| 15 |
Neither has Herod, for I sent you to him, and see, nothing worthy of death has been done by him.
|
15 |
αλλ ουδε ηρωδης ανεπεμψεν γαρ αυτον προς ημας και ιδου ουδεν αξιον θανατου εστιν πεπραγμενον αυτω |
| 16 |
I will therefore chastise him and release him.”
|
16 |
παιδευσας ουν αυτον απολυσω 23:17 |
| 17 |
Now he had to release one prisoner to them at the feast.
|
17 |
|
| 18 |
But they all cried out together, saying, “Away with this man! Release to us Barabbas!” —
|
18 |
ανεκραγον δε παμπληθει λεγοντες αιρε τουτον απολυσον δε ημιν τον βαραββαν |
| 19 |
one who was thrown into prison for a certain revolt in the city, and for murder.
|
19 |
οστις ην δια στασιν τινα γενομενην εν τη πολει και φονον βληθεις εν τη φυλακη |
| 20 |
Then Pilate spoke to them again, wanting to release Jesus,
|
20 |
παλιν δε ο πιλατος προσεφωνησεν αυτοις θελων απολυσαι τον ιησουν |
| 21 |
but they shouted, saying, “Crucify! Crucify him!”
|
21 |
οι δε επεφωνουν λεγοντες σταυρου σταυρου αυτον |
| 22 |
He said to them the third time, “Why? What evil has this man done? I have found no capital crime in him. I will therefore chastise him and release him.”
|
22 |
ο δε τριτον ειπεν προς αυτους τι γαρ κακον εποιησεν ουτος ουδεν αιτιον θανατου ευρον εν αυτω παιδευσας ουν αυτον απολυσω |
| 23 |
But they were urgent with loud voices, asking that he might be crucified. Their voices and the voices of the chief priests prevailed.
|
23 |
οι δε επεκειντο φωναις μεγαλαις αιτουμενοι αυτον σταυρωθηναι και κατισχυον αι φωναι αυτων |
| 24 |
Pilate decreed that what they asked for should be done.
|
24 |
και πιλατος επεκρινεν γενεσθαι το αιτημα αυτων |
| 25 |
He released him who had been thrown into prison for insurrection and murder, for whom they asked, but he delivered Jesus up to their will.
|
25 |
απελυσεν δε τον δια στασιν και φονον βεβλημενον εις φυλακην ον ητουντο τον δε ιησουν παρεδωκεν τω θεληματι αυτων |
| 26 |
When they led him away, they grabbed one Simon of Cyrene, coming from the country, and laid on him the cross, to carry it after Jesus.
|
26 |
και ως απηγαγον αυτον επιλαβομενοι σιμωνα τινα κυρηναιον ερχομενον απ αγρου επεθηκαν αυτω τον σταυρον φερειν οπισθεν του ιησου |
| 27 |
A great multitude of the people followed him, including women who also mourned and lamented him.
|
27 |
ηκολουθει δε αυτω πολυ πληθος του λαου και γυναικων αι εκοπτοντο και εθρηνουν αυτον |
| 28 |
But Jesus, turning to them, said, “Daughters of Jerusalem, don’t weep for me, but weep for yourselves and for your children.
|
28 |
στραφεις δε προς αυτας [ο] ιησους ειπεν θυγατερες ιερουσαλημ μη κλαιετε επ εμε πλην εφ εαυτας κλαιετε και επι τα τεκνα υμων |
| 29 |
For behold, the days are coming in which they will say, ‘Blessed are the barren, the wombs that never bore, and the breasts that never nursed.’
|
29 |
οτι ιδου ερχονται ημεραι εν αις ερουσιν μακαριαι αι στειραι και αι κοιλιαι αι ουκ εγεννησαν και μαστοι οι ουκ εθρεψαν |
| 30 |
Then they will begin to tell the mountains, ‘Fall on us!’ and tell the hills, ‘Cover us.’
|
30 |
τοτε αρξονται λεγειν τοις ορεσιν πεσετε εφ ημας και τοις βουνοις καλυψατε ημας |
| 31 |
For if they do these things in the green tree, what will be done in the dry?”
|
31 |
οτι ει εν τω υγρω ξυλω ταυτα ποιουσιν εν τω ξηρω τι γενηται |
| 32 |
There were also others, two criminals, led with him to be put to death.
|
32 |
ηγοντο δε και ετεροι κακουργοι δυο συν αυτω αναιρεθηναι |
| 33 |
When they came to the place that is called The Skull, they crucified him there with the criminals, one on the right and the other on the left.
|
33 |
και οτε ηλθον επι τον τοπον τον καλουμενον κρανιον εκει εσταυρωσαν αυτον και τους κακουργους ον μεν εκ δεξιων ον δε εξ αριστερων |
| 34 |
Jesus said, “Father, forgive them, for they don’t know what they are doing.” Dividing his garments among them, they cast lots.
|
34 |
[[ο δε ιησους ελεγεν πατερ αφες αυτοις ου γαρ οιδασιν τι ποιουσιν]] διαμεριζομενοι δε τα ιματια αυτου εβαλον κληρον κληρους |
| 35 |
The people stood watching. The rulers with them also scoffed at him, saying, “He saved others. Let him save himself, if this is the Christ of God, his chosen one!”
|
35 |
και ειστηκει ο λαος θεωρων εξεμυκτηριζον δε και οι αρχοντες λεγοντες αλλους εσωσεν σωσατω εαυτον ει ουτος εστιν ο χριστος του θεου ο εκλεκτος |
| 36 |
The soldiers also mocked him, coming to him and offering him vinegar,
|
36 |
ενεπαιξαν δε αυτω και οι στρατιωται προσερχομενοι οξος προσφεροντες αυτω |
| 37 |
and saying, “If you are the King of the Jews, save yourself!”
|
37 |
και λεγοντες ει συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων σωσον σεαυτον |
| 38 |
An inscription was also written over him in letters of Greek, Latin, and Hebrew: “THIS IS THE KING OF THE JEWS.”
|
38 |
ην δε και επιγραφη επ αυτω ο βασιλευς των ιουδαιων ουτος |
| 39 |
One of the criminals who was hanged insulted him, saying, “If you are the Christ, save yourself and us!”
|
39 |
εις δε των κρεμασθεντων κακουργων εβλασφημει αυτον λεγων ουχι συ ει ο χριστος σωσον σεαυτον και ημας |
| 40 |
But the other answered, and rebuking him said, “Don’t you even fear God, seeing you are under the same condemnation?
|
40 |
αποκριθεις δε ο ετερος επιτιμων αυτω εφη ουδε φοβη συ τον θεον οτι εν τω αυτω κριματι ει |
| 41 |
And we indeed justly, for we receive the due reward for our deeds, but this man has done nothing wrong.”
|
41 |
και ημεις μεν δικαιως αξια γαρ ων επραξαμεν απολαμβανομεν ουτος δε ουδεν ατοπον επραξεν |
| 42 |
He said to Jesus, “Lord, remember me when you come into your kingdom.”
|
42 |
και ελεγεν ιησου μνησθητι μου οταν ελθης εις την βασιλειαν σου |
| 43 |
Jesus said to him, “Assuredly I tell you, today you will be with me in Paradise.”
|
43 |
και ειπεν αυτω αμην σοι λεγω σημερον μετ εμου εση εν τω παραδεισω |
| 44 |
It was now about the sixth hour, and darkness came over the whole land until the ninth hour.
|
44 |
και ην ηδη ωσει ωρα εκτη και σκοτος εγενετο εφ ολην την γην εως ωρας ενατης |
| 45 |
The sun was darkened, and the veil of the temple was torn in two.
|
45 |
του ηλιου εκλειποντος εκλιποντος εσχισθη δε το καταπετασμα του ναου μεσον |
| 46 |
Jesus, crying with a loud voice, said, “Father, into your hands I commit my spirit!” Having said this, he breathed his last.
|
46 |
και φωνησας φωνη μεγαλη ο ιησους ειπεν πατερ εις χειρας σου παρατιθεμαι το πνευμα μου τουτο δε ειπων εξεπνευσεν |
| 47 |
When the centurion saw what was done, he glorified God, saying, “Certainly this was a righteous man.”
|
47 |
ιδων δε ο εκατονταρχης το γενομενον εδοξαζεν τον θεον λεγων οντως ο ανθρωπος ουτος δικαιος ην |
| 48 |
All the multitudes that came together to see this, when they saw the things that were done, returned home beating their breasts.
|
48 |
και παντες οι συμπαραγενομενοι οχλοι επι την θεωριαν ταυτην θεωρησαντες τα γενομενα τυπτοντες τα στηθη υπεστρεφον |
| 49 |
All his acquaintances, and the women who followed with him from Galilee, stood at a distance, watching these things.
|
49 |
ειστηκεισαν δε παντες οι γνωστοι αυτω απο μακροθεν και γυναικες αι συνακολουθουσαι αυτω απο της γαλιλαιας ορωσαι ταυτα |
| 50 |
Behold, a man named Joseph, who was a member of the council, a good and righteous man
|
50 |
και ιδου ανηρ ονοματι ιωσηφ βουλευτης υπαρχων [και] ανηρ αγαθος και δικαιος |
| 51 |
(he had not consented to their counsel and deed), from Arimathaea, a city of the Jews, who was also waiting for the Kingdom of God:
|
51 |
ουτος ουκ ην συγκατατεθειμενος τη βουλη και τη πραξει αυτων απο αριμαθαιας πολεως των ιουδαιων ος προσεδεχετο την βασιλειαν του θεου |
| 52 |
this man went to Pilate, and asked for Jesus’ body.
|
52 |
ουτος προσελθων τω πιλατω ητησατο το σωμα του ιησου |
| 53 |
He took it down, and wrapped it in a linen cloth, and laid him in a tomb that was cut in stone, where no one had ever been laid.
|
53 |
και καθελων ενετυλιξεν αυτο σινδονι και εθηκεν αυτον εν μνηματι λαξευτω ου ουκ ην ουδεις ουπω κειμενος |
| 54 |
It was the day of the Preparation, and the Sabbath was drawing near.
|
54 |
και ημερα ην παρασκευης και σαββατον επεφωσκεν |
| 55 |
The women, who had come with him out of Galilee, followed after, and saw the tomb, and how his body was laid.
|
55 |
κατακολουθησασαι δε αι γυναικες αιτινες ησαν συνεληλυθυιαι εκ της γαλιλαιας αυτω εθεασαντο το μνημειον και ως ετεθη το σωμα αυτου |
| 56 |
They returned, and prepared spices and ointments. On the Sabbath they rested according to the commandment.
|
56 |
υποστρεψασαι δε ητοιμασαν αρωματα και μυρα και το μεν σαββατον ησυχασαν κατα την εντολην |